Eerder bij SPARTACUS: VENGEANCE
Verkrijg je vaders toestemming je huwelijk te ontbinden,
en vind me nat van verlangen zoals jij nu bent.
Nieuws van uw verlangens richting geliefde dochter versnelt het hart.
Verwijder last zoals besproken.
Je kind zal nooit geboren worden. - Een noodzakelijk iets.
Het is een rood flesje.
Ik wil de inhoud vervangen zien met water en bittere kruiden.
Uw vrouw haar lijfslaaf sloop door de nacht. In haar hand iets zeer bekends voor mij.
Ik weet wat ik vasthoud. En het doel dat het draagt.
Laat deze mannen hier vanavond niet neergaan, maar in de arena.
We gaan naar de arena in Capua.
Ik geef jullie Gannicus.
We staan eindelijk tegenover elkaar op het zand zoals Melitta altijd vreesde.
Heb je met haar geslapen?
We zullen dit land bedekken onder vuur tot Rome valt als een sintel op verschroeide wenkbrauw.
Gaius, waar is mijn vader? - Help me.
Hij is gevallen door de handen van Spartacus.
Spartacus: Vengeance ~ Chosen Path Vertaling: Chillywitch & RenHöek
GEKOZEN PAD
Ze leven.
Haal de Medicus. - Haal doeken om de wonden te verzorgen.
Wat is gebeurd? - De arena is afgebrand tot de grond.
Met veel Romeinen tussen de restanten.
En Rhaskos? - Hij viel zoals alle mannen behoren te gaan.
Met zwaard in hand en bloed in zijn gedachten.
Je bent niet gewond?
De goden zijn genadig voor me, kleine man.
Zeg dat nog een keer en draaien zich weg van je.
Kun je hem genezen?
Nasir had slechts één wond. Deze man is verder dan wat leven garandeert.
Zijn naam is Oenomaus. En hij is meer als gewoon man.
Laten we hopen dat de goden hem gelijk waarderen.
Droom ik nog?
Als dat zo is, dan zou ik je nooit wakker maken.
Toen begon het in te storten.
Ze gilden en zakten in elkaar als kinderen terwijl de arena om hun heen brandde.
De geur van rook en dood gedragen door de wind naar het hart van Rome.
Verhef verontrust hart. Oenomaus is sterk.
Eén die zal leven om zwaard weer op te pakken. - Om naast je te vechten?
Als hij voor het doel kiest tegen de Romeinen.
Doel?
Je hebt ballen om Jupiter zelf uit te dagen.
Een paar dwalende slaven om rond een stierenkont te vliegen.
Heeft hij het deel gemist waar we de arena neergooiden op zijn hoofd?
Rome is beter gestut dan een paar houten balken.
Als jouw doel het verkorten van jullie levens is, dan marcheer je richting zekere overwinning.
Waarom besloot je ons te helpen, als je dat gelooft?
Je vergist je tussen keuze en een schuld terugbetalen.
Eén verschuldigd aan Oenomaus.
Zonder dat... zouden we nooit met elkaar praten.
Hij heeft gelijk. We hadden het mis.
Om geloof te hebben in zijn intenties.
Nasir deed ooit poging mijn leven te ontnemen, en toch staat hij nu vertrouwt tussen ons in.
Misschien kan Gannicus ook overgehaald worden.
Of misschien had je hem moeten doden in de arena.
De getuigen in Rome getuigen ook dat het testament de familie
het huis in Rome en de villa hier in Capua toekent.
Daarnaast is er de wijngaard in Atella,
veertig geiten op de heuvels van Pompeii, twintig stuks vee...
Wat is de waarde van het vee?
Negenduizend Denarii, liggende aan de deal die gemaakt wordt.
Breng ze naar de markt. En plaats een decreet die beloning aangeeft
van het geld voor informatie die lijdt naar de gevangenneming van Spartacus.
Het spijt me, Praetor, maar de wet verleent u
geen autoriteit om zo om te gaan met dit vermogen.
U kunt enkel toezicht houden op Senator Albinius' bezittingen tot de erfgenaam op leeftijd is.
Wetten moeten buigen vanwege groter doel.
Als Spartacus moet boeten voor wat hij gedaan heeft.
Door babbelen dient alleen om wond te vergroten van rouwend hart.
Excuses.
De herinnering aan uw vader zal niet snel vervagen.
De hele Republiek rouwt om zijn verlies. - Laat ons alleen.
Wat beweegt je tranen het meest?
Een vader voor altijd verwijderd van liefdevolle omarming?
Of zijn tong voor altijd verstild,
alvorens het bevel tot het ontbinden van dit huwelijk ten gunste van Varinius?
Ik heb een grote fout gemaakt.
En de goden hebben me gestraft door mijn vader neer te slaan.
Het is niet genoeg.
De enige reden dat je je vader nog niet hebt vergezeld is het kind dat in je groeit.
Mijn kind. Mijn erfgenaam.
Bescherm hem met je leven. Of verlies het.
We moeten de schijn van rouwen ophouden voor de voorgeschreven dagen.
Ik wil niet dat de stank van rouw om je heen glanst.
Zorg voor een bad voor jezelf.
Rapporteer.
Honderd meer lichamen uit de arena getrokken.
Dit is gevonden tussen de wrakstukken.
Waarom zijn we met zo weinig?
Nog meer zijn er teruggeroepen vanuit Neapolis, om terug te keren bij het vallen van de avond.
Doch zijn er veel gevlogen met de wind. - Ze keren zich tegen hun eed aan Rome?
Angst en paniek beslaan het gebied, en onze mannen.
Velen geloven dat Spartacus de toorn van de goden ontketent.
Een nietszeggend iets.
Veel kunnen terugkeren om gelederen te zwellen, doch nog steeds neergaan door Spartacus...
en zijn mannen.
Excuses, maar zoals ik jonge Marcus als waarschuwde voor leven vervloog,
gladiatoren zijn verre van gewone slaven.
Drie van uw mannen zouden niet gelijk zijn aan één zo getraind,
ondanks hun gretigheid om te sterven.
Was jij niet ooit lid van het Broederschap, op het zand?
Een leven terug.
Geef dan les... bewijs bluf.
De Syriër wil zijn eigen bloed proeven.
En ik werd gezien als de minste in het Broederschap.
Ik zou willen dat ik een leger had gevormd middels jouw evenbeeld.
Er zijn anderen die mijn gedachte delen.
Mens alleen in naam, een woord dat echte natuur maskeert van dol dier.
Zo'n strijdmacht onder mijn leiding zou nuttig zijn in deze moeilijke tijden.
De Senaat zou misnoegd kijken op het verlagen van norm naar mest en stront.
Zoals ze misnoegd kijken naar veel dingen die ambitieuze mannen moeten omarmen.
Je verlaat deze muren?
Op verzoek van de Praetor.
Hij zegent Ashur met zeer verdiende gunst.
Ik zou willen dat hij zulke genade aan zijn vrouw zou geven.
Het is een zwaar iets, om een vader weggescheurd te hebben van boezem.
Ik heb de mijne nooit gekend.
Hoe is Glaber erachter gekomen over de Silphium in Ilithyias kamer?
Misschien spraken de goden tot hem.
Je vergeet je plaats. - Nee, ik stel het veilig.
Je stelt niets veilig zonder mij, jij verdomde Syriër.
Ga nogmaals tegen mijn bevelen in...
Je beveelt alleen maar onzin. Ik ben Glabers man nu.
Een woord van mij hoe jij wist van zijn vrouws intentie hem te beroven van zijn ongeboren kind.
Of hoe de goden niets te doen hadden met het leveren van Oenomaus.
Je ademt enkel nog omdat ik jouw geheimen nog niet in de Preators oor heb gefluisterd.
Zie het als goedheid...
Eén die ik terugbetaal...
Doet het pijn?
Een paar sneetjes en schrammen. Snel vervaagd uit geheugen.
Ik zou willen dat alle littekens zou gemakkelijk konden worden uitgewist.
Ik zie geen littekens.
Je riskeerde alles.
Voor bleke schaduw van de vrouw waar je ooit van hield.
Laat ons dan de zon ontbranden.
En duisternis neerslaan met zijn warmte.
Ze hebben alles van me weggenomen.
Zelfs je aanraking.
Ik heb verhalen gehoord van je overwinningen in de arena.
Die tijden zijn voorbij.
Mira zegt dat je net nog op het zand was. Staand als beul voor de Romeinen.
Ik stond daar voor een Broeder. Hem naar een eerbare dood ziend.
En Rhaskos? Vond hij het hetzelfde?
De man betekende iets voor je?
Hij had een rang. Ik gaf comfort.
Het lijkt erop dat overeenkomst aan het einde is gekomen.
Ik zou een andere willen sluiten. Met een man van grotere waarde.
Ik heb geen rang onder deze mannen. Noch zoek ik het.
Doch ben je bij ze.
Ik zoek alleen woorden met een oude vriend. Meer niet.
Wij zijn hier, in de schaduw van Vesuvius. Een enkel persoon geplaatst
op de top zou goed zicht hebben voor vele mijlen in elke richting.
Een Romeinse aanval snel gezien.
Is er een weg naar de top? - Een enkel pad.
Smal, maar gemakkelijk te betreden. De rest is steile rots.
Onbegaanbaar zonder vleugels.
We kiezen drie mannen, met jarenlang ervaring met het zwaard.
Elk een eigen uitkijk gegeven.
Er is slechts één ingang naar de tempel.
De Romeinen kunnen ons makkelijk in de val lokken.
Tunnels strekken zich uit onder onze voeten.
Misschien kan er één gegraven worden voorbij deze muren.
Een paar mensen met boog zouden de Romeinen lang genoeg ophouden om het te gebruiken,
als doorgang gebouwd zou zijn.
Hoeveel onder jullie schieten met bedoeling? - Er is niet veel vraag naar pijlen in de arena.
Je vecht niet langer op het zand. Noch kun je een zwaard smeden uit een boom.
Dan zullen we wapens maken van wat de natuur biedt.
Met geleerde hand geïnstrueerd in hun gebruik. - We kunnen trainen tot de goden ons nemen.
Huisslaven zullen nooit gladiatoren zijn, iets waar we tekort aan hebben nu.
We hebben vechtende mannen nodig.
Misschien is het tijd om plannen jegens Neapolis te heroverwegen.
En zijn slavenschepen uit buitenlandse oorlogen.
Je wil de haven aanvallen? Met zo weinig mensen?
We brachten de arena neer met minder.
Neem twee man en de munten die we hebben.
Koop mensen om in Neapolis om tongen los te maken over de schepen die gaan aanmeren.
Excuses. Ik wilde niet het gesprek afluisteren.
Tenzij ik dat kan drinken, heeft het geen waarde voor me.
Ik zoek enkel wijn.
Dat hebben we niet. - Dan ben ik echt verdoemd.
Jullie beiden? Ik ben een hoer, geen dwaas.
Ik wil woorden met je wisselen. - Rot op met je woorden.
Ik zoek ze niet bij jou.
Ik heb een aanbod te bespreken. Eén geschikt voor jouw specifieke talenten...
Excuses.
Ik dacht dat je het bad niet nodig had, met dagen van rouw over.
Mijn man gebiedt het, ondanks traditie.
Blijf. Ik wil dat je me gezelschap houdt.
Je ogen verraden verse tranen. - Gebeurtenissen wegen zwaar op het hart.
Tot het punt van breken.
Waarom waarschuwden de goden niet voor Spartacus' aanval?
Of over mijn vader. Straffen ze me?
Een leven, voor die ik had gepland te nemen. - We dragen beiden de last van onze acties.
Als de goden ons hebben verstoten,
dan moeten we samen het pad ontdekken om terug te keren naar de zegens van hun oevers.
Varinius heeft zich afgewend van me.
Ik vrees dat zelfs de goden zijn haat tegenover mij kunnen wegzwaaien.
Hervat verschijning van liefdevolle vrouw. Onderwerp je aan zijn wil...
De dag zal komen dat hij het zicht verliest van hatelijke bedoeling.
Een vergissing, echter vluchtig, waar we van zullen profiteren.
Er was een tijd...
dat ik alleen maar droomde van jouw keel in mijn handen.
Nu is je adem alles wat me leven geeft.
Ik zal niet wijken van je zijde, tot mijn man me roept vanuit het hiernamaals.
Ik heb die blik eerder gezien.
Het viel me vaker op, toen we nog onder Batiatus' dak zaten.
Jij kon Gannicus toen al, jaren voor mijn komst.
Hoe denk jij over hem?
Hij is een kampioen, zoals wij ooit. Een zegen voor je doel.
Hij heeft er twijfels over. - Zoals wij allemaal.
En je vindt altijd een manier om anderszins te overtuigen.
We hebben het onmogelijke gedaan.
We hebben de arena van Capua neergehaald.
Een monument van Rome gebouwd door de ruggen van slaven.
We hebben een harde klap uitgedeeld in het hart van onze vijand.
Doch blijven hun aantallen groot.
Zo groot als hun wens om vrijheid te zien verpletterd onder hun voeten.
Op een dag, misschien binnenkort, zullen ze terugslaan.
Hoe ontwijken we ze? - Dat ben ik niet van plan.
Wat? Is dat waar?
Als we de macht van Rome onder ogen moeten komen, dan wil ik het hier doen.
In de schaduw van Vesuvius. Onder voorwaarden die wij stellen.
Niemand zal nutteloos zijn.
We moeten ons voorbereiden op wat gaat komen.
Wat komt er dan? - Wat zal er met ons gebeuren?
Goede wapens zijn er tekort.
Maak wat je kan van hout en steen, tot we meer hebben.
Ik wil ook tunnels verder gegraven zien onder onze voeten om te ontsnappen,
wat we nodig zullen hebben.
Je liefde weer terug zien keren.
Ik begrijp nu waarom iemand alles daarvoor zou riskeren.
Als jij en de anderen er niet waren geweest, dan had ik gesneuveld in de arena.
Om haar nooit meer aan te kunnen staren in dit leven.
Dat is iets wat ik niet zal vergeten.
Noch de leugen die haar nog een dag liet blijven op die plek voor nog een dag.
Ze is veilig nu. Al het andere is niet belangrijk.
Denk je dat een paar woorden kunnen veranderen wat er is gebeurd?
Je bent een grotere dwaas dan ik dacht.
Excuses. Het is mijn fout.
Om troost te bieden aan een verdomde Galliër.
Je biedt niets. - Hou je in.
Ik dacht dat we dit hadden gehad. - Wonden blijven aanwezig.
Ik ga naar Neapolis.
En zorg dat gelederen gevuld worden met betere mensen.
Je hoeft niet bang te zijn voor de Romeinen. Je eigen mensen doen poging om elkaar te doden.
Jullie weten wat er moet gebeuren. Zorg ervoor.
Ik wil met je praten.
Je wil dat ik vecht? - Ik wil dat je jaagt.
Iedereen heeft een taak gekregen. Die van ons is het verzorgen van vlees.
Je had het over schuld aan Oenomaus.
Was het redden van zijn leven niet genoeg? - Dat is aan hem om te beslissen.
Je bent een vrij man. Je beslissingen die van jou alleen.
Net zoals toen je in de arena stond om je Broeders neer te slaan.
Wat bewoog je ertoe? Eer, als je dat hebt?
Of de belofte van munten? - Die ik nooit kan ophalen.
Omdat ik er voor koos je niet te doden in de arena.
En nu is mijn Rudis, mijn vrijheid, voor altijd begraven onder zijn roodaarde.
Vrijheid is niet een stok van hout, om als bot te presenteren aan gehoorzame hond.
Het is iets wat ieder mens verdient. - We zijn Gladiatoren.
We verdienen slechts de dood gelijk aan het leven dat we hebben genomen.
Zo was het niet altijd voor mij.
Ik leefde ooit vrij in het land van Thracië.
Met een vrouw, de belofte van kinderen...
Wat is er van haar bekomen?
Batiatus ontnam haar leven. Ik nam het zijne ervoor terug.
Dan heb je de balans hervonden.
Het was Glaber, die ons veroordeelde tot slavernij.
Ik rust niet zolang hij adem haalt.
Dit is de reden waarom je de Romeinen provoceert?
Voor de herinnering aan je vrouw? - Voor liefde.
De grootste reden van alles. - Eén die vele mannen heeft geruïneerd.
Je hebt de prooi afgeschrikt. Ik kan beter alleen gaan.
Houd je verdomde zwaard hoog. Laat het vallen en val er voor altijd naast.
Nogmaals.
Ik wil niet dat je omkomt door de hitte.
Dank je.
Ik wil je ook niet naar Agrons keel zien grijpen.
Als hij zijn zin kreeg, had hij je achtergelaten in de mijnen.
Misschien had hij gelijk. - Zeg niet zulke dingen.
Dacht je niet hetzelfde na gisteravond? - Als zo'n gedachte zou dreigen,
dan zou ik het uit hersenen trekken met blote handen.
Al wat er toe doet is dat de vrouw van wie ik houd weer voor me staat.
Doet ze dat?
Of is het slechts vervaagde geest, de herinnering aan haar lichaam najagend?
Je hebt je verstand verloren. Honderden doden.
Een arena vernietigd. En dit is wat je bied?
Lucretia knielend op de markt,
smekend aan de goden om de vlammen uit te pissen die nog nasmeulen?
Verontschuldiging, Seppius spreekt vanuit een gepassioneerd hart.
Ik weet zeker dat de goden het bemerken. Zijn gebrek aan vertrouwen.
We moeten nederig zijn tegenover de goden, pogend hun gunst opnieuw te verkrijgen.
Rituelen bedaren de menigte hun angsten. - Beter verzacht door de vangst van Spartacus.
Mijn mannen doorzoeken het land, ondernemen actie ten gunste van het gebed.
Zoals ze deden voor maanden zonder resultaat. - De jouwe deden het niet beter.
Waar.
De enige die profiteert van ons geschil is de man die ons verwond.
En zeer sterk gevoeld.
Uw vaders leiding en rechtschapen hand wordt zeer gemist.
Zijn afwezigheid van deze wereld heeft zijn taak beëindigt.
Seppia voelde een zelfde pijn
toen onze neef Sextus uit het leven werd gerukt door Spartacus.
Zij herleeft het moment door Mercato's dood.
Een familievriend sinds haar jeugd. - Te veel zijn er verloren.
Ik wil niet meer hoog geplaatsten zien volgen.
Laat ons geschil opzij zetten en onze mannen tezamen binden.
Eén, wat Spartacus overweldigd tezamen met zijn moordende bende.
Ja, voor het volk. De stad zal jullie beiden prijzen,
onze stemmen dragend tot op de trappen van de Senaat.
Ik zal moeten overleggen met Varinius.
Dezelfde man die terug galoppeerde naar Rome terwijl de stenen van arena nog vielen?
Varinius trekt zichzelf terug van alles wat hier gebeurt.
Inclusief jou.
Neem mijn hand...
en zie daarmee een stevige band gesmeed.
Ik zal nadenken over je voorstel. Om je morgen een antwoord te geven.
Een nacht rust...
De geliefde zuster zou broer kunnen overhalen, waar anderen falen.
waardoor geest zeker helder is tegen de ochtend.
Ik wil graag je zus uitnodigen.
In de hoop op grotere krachten door het kloppen van twee gewonde harten.
Een doordacht aanbod.
Er is geen diepere troost voor een vrouw dan aan de boezem van haar eigen geslacht.
Dat komt als een grote troost. Dankbaarheid.
Ik zal een bezoek regelen.
Uw vrouw spreekt met gezwinde gedachten.
Seppia zal woorden in haar hart sluiten,
en Seppius die ze beter ontvangt vanaf haar lippen.
Jouw uitnodiging kan mogelijk een welkome oplossing bieden.
Kom. Ik wil over andere zaken met je praten.
Zei ik het je niet?
Samen zullen we ons bevrijd zien van deze afgrond.
Ik zie de man niet.
Je weet zeker dat hij leeft?
Er werden vier andere vastgehouden op de bodem. Hij stelde het gezelschap niet op prijs.
Hun herinnering is gesneden in zijn vlees...
tezamen met de andere markeringen van zielen die hij nam.
Wat is het dat je zoekt in zo'n beest?
Wat ik zoek in de Egyptenaar is niet van jouw belang.
Ik kom onder de autoriteit van Praetor Gaius Claudius Glaber.
Een edele titel.
Doch zonder de man hem zelf, kan ik niet mijn belofte breken.
Natuurlijk.
Als je het niet erg vind hier te wachten met mijn mannen tot ik met hem terugkeer?
De dag was lang en heet.
Ik zou wel schaduw en wijn willen.
om oververhitte bezorgdheid af te koelen.
Laat je zien in het licht, mijn vriend. En geef handen een doel.
Je moet je linkerarm stil houden,
doortrekken tot aan je wang, adem halen en loslaten.
Doe een poging.
Doortrekken tot je wang, diep inademen. En loslaten.
Ruk niet aan de snaar.
Maar laat het rustig door je vingers glippen.
Met oefening, ben je de godin Diana...
vijanden treffend vanaf de verte.
Ik wil je vergezellen. Ik heb geen interesse in de boog.
We neukten een keer en je verwacht dat we onafscheidelijk zijn?
Je maakt de fout te denken dat ik een verdomde Galliër ben.
Zoek je nu Donars affectie? - Ik zoek slechts mijn plaats in deze wereld.
Verdien het dan met je eigen handen. Niet door het spreiden van je benen.
Over twee weken zal hier een schip aanmeren.
Het bevat een lading met strijdlustige mannen gevangen door de Romeinen.
Een paar van ons gekleed als kooplui kunnen toegang verkrijgen voor ze uitladen zijn.
Dat is een mogelijkheid. - Je werk werpt vruchten af.
Niet alles is rooskleurig. Nieuws gaat door de straten.
Glaber heeft de beloning op je hoofd verhoogd tot 9000 Denarii.
Het lijkt erop dat je niets anders dan Rome zijn aandacht trok.
Dat zal je zuur opbreken.
Waren de Galliërs niet erg genoeg?
Ik heb vele verhalen gehoord over de onverslagen Galliër.
Een mooie titel. Doch herinner ik me jou zonder overwinning
toen we Solonius zijn mannen tegemoet traden bij de opening van de arena.
Waar. Ik werd niet beloont met overwinning.
Doch ik werd niet verslagen tijdens juiste uitdaging.
Misschien krijgen we die nog wel. - Misschien.
Het verwarmd het hart dat je kampioen was. Toont hoeveel je er naar verlangde.
Doch het is een verassing je hier te zien.
Een Traciërs leiding volgend.
Spartacus heeft mijn ogen geopend. Wij staan samen.
Waarom zit je dan nu hier,
terwijl hij en zijn volgelingen plannen maken die iedereen zal treffen?
Ik heb andere zorgen.
Naevia is nu je vrouw?
Ik herinner me haar, doch als een onaangeroerde bloem.
Wat leidde er toe dat ze zo ruw behandeld is? - Mijn gevoelens.
En de ontdekking ervan door Lucretia.
De zwaarste prijs wordt altijd betaald door hen die we lief hebben.
Je zou haar ver weg moeten brengen van Spartacus en zijn dwaze reden.
Voordat hij jullie allemaal naar jullie einde sleurt.
Oenomaus ontwaakt.
Ik ben hier slechts voor woorden.
Welke denk je dat ooit nog iets zullen betekenen?
Dat Melitta jouw koos.
Dat jouw hart gekoesterd werd boven alle anderen.
Dan waarom was ze bij je de nacht dat ze stierf?
Voor het delen van een laatste drankje voor ik verkocht werd aan Tullius.
De enige reden?
Wat er ooit tussen ons gebeurde, kun je mij kwalijk nemen.
Niet haar. Nooit haar.
Ik hield van je als van een broer. - En ik van jou.
Jij bent een man die alleen voor zichzelf staat.
En de goden zou bedriegen om te krijgen wat hij verlangd.
Misschien was ik een dwaas. Om het ooit anders gelooft te hebben.
Ik zie het telkens als ik mijn ogen sluit.
Spartacus, zijn speer werpend. Cossutius' laatste haperende ademhaling...
En Mercato... Arme Mercato.
Hij zal zeer gemist worden. - Verontschuldiging.
Ik ratel door alsof ik de enige ben met een groot verlies,
en jij rouwt om je vaders dood.
Het hart is overweldigd door zijn afwezigheid. - Je zult hem weer omarmen.
Zoals ik Mercato en mijn geliefde neef Sextus.
Op de oevers van het hiernamaals. Waar mijn man Quintus geduldig wacht.
En met hem ontelbare Romeinen van belang.
Allen te vroeg uit het leven weggerukt door gemeenschappelijke vijand.
De jaren tussen ons zijn aanzienlijk. Doch denk niet dat ik naïef ben.
Je invitatie is niet om te rouwen, maar om mij mijn broer over te laten halen.
Hij is duidelijk in zijn verlangen dat hij, en hij alleen,
gezamenlijke vijand zal berechten.
Als zijn passie is bepaald, word het niet makkelijk verplaatst.
Je hebt versluierde doelen bloot gelegd van twee oude vrouwen.
Maar weet dat poging uit verwond hart komt.
Eén gedeeld door allen ongeacht leeftijd en ervaring.
Ik keek in zijn ogen, toen Spartacus op het zand stond.
Ze brandden met vuur dat de wereld kan verteren. - En dat zal gebeuren.
Als goede mannen falen om een geschil te beslechten en tegen Spartacus als één staan.
Zoals ik uw vrouw al zei, mijn broer kan zeer moeilijk zijn.
Fouten niet alleen door hem gemaakt.
Het spijt me een ander pad te hebben gevolgd tot een aangenamere oplossing.
Maar weet dat ik nu mijn voet er stevig op zet.
Ik zal met hem spreken. En probeer hem naast je te krijgen.
Zeer welkom nieuws, nietwaar Gaius?
Ja, zeer welkom.
Je bent een lichtstraal, in een huis bezoedeld door schaduw.
Vergeef me.
Nadrukkelijke zaken vragen mijn aandacht.
Je bent gezegend, om zo'n man te hebben. - De goden geven slechts wat is verdiend.
De vereiste mannen zijn bijeen gebracht.
Kom mee. ik zal zien of ze zijn wat je beloofde.
Gannicus' vangst is bereid. Kom, laten we eten.
Je hebt het aangezet tot scherpe rand.
Het leven loopt makkelijk uit de aderen, eenmaal geplaatst op het vlees.
Dat is een naam zonder betekenis.
Zij was een ander meisje, jong en dwaas.
Weggerukt uit deze wereld door ruige handen en hete adem in nek.
De dingen die ze gedwongen werd te doen om te overleven...
We vertrekken hier vandaan. We vinden een nieuw leven op verre kusten.
Verder dan de schaduw van Rome.
Er is geen plaats waar de herinnering niet volgt.
Ik kan hier niet van weglopen.
Wat wil je dat ik doe?
Stilstaan en zien hoe je vervaagd? - Nee, je hoeft niet te kijken.
Ik wil dat je weer leert hoe te ademen.
Hoe te leven, hoe te vechten.
Zodat niemand zijn handen op me legt tegen mijn wil.
En het meisje wiens naam is gestolen zal het terug vorderen.
We zullen ons wreken voor wat de Romeinen hebben gedaan.
Samen zullen we ze zien verdrinken in rivieren van bloed.
Niets. - Noch hier.
Kalmeer jezelf. Wat veroorzaakt dit rumoer?
Onze overgebleven munten zijn weg.
Naar de hel met munten. De kaart is weg.
Onze positie, de plannen voor Neapolis...
lemand tracht ons te verraden vanwege de belofte van Glabers beloning.
Vertrek je zonder woorden? - Ik had ze met Oenomaus.
Wat draag je bij je? - Water.
Vlees, gevangen door mijn eigen verdomde handen.
Onze kaart vermist in je kielzog. - lets waar je naar staarde.
Ik ben schuldig aan vele dingen.
Het verraden van jullie noodlottige zaak hoort daar niet bij.
Verwijder jezelf uit mijn weg, verdomme.
Ik wist dat je deze mannen uiteindelijk naar de dood zou leiden.
Is dit de dag om dat te doen? - Ze zijn slechts loyaal.
Een kwaliteit waar jij schijnbaar niet mee bekend bent.
Kom niet tussen ons. Ik toon wat een man met een doel kan.
Je zwaard.
Je vecht in de stijl van Dimachaerus. - Getraind door Oenomaus zelf.
Laat me gaan. Of zet vaardigheid in voor laatste proef.
We moeten dit stoppen.
Spartacus heeft zijn wens geuit. We zullen dit eren.
Ze trachtte weg te sluipen toen iedereen gefixeerd toekeek.
Een prachtig schot.
Ik wilde alleen verwonden.
Zij nam de kaart.
Waarom zou ze zoiets doen?
Ze voelde zich niet thuis bij ons. Ze zocht een weg om die ergens anders te krijgen.
Verontschuldiging. Je woorden bleken waar.
Dat was niet altijd zo.
Ik ga nu op weg... tenzij je nog meer ruzie zoekt.
Ga, genoeg bloed is verspild.
Blijven jullie? - Dat doen we.
Dan zal ik rouwen om je dood.
Is het wijs hem te laten gaan? - ledere man heeft recht op zijn eigen keus.
Gannicus heeft de zijne gemaakt. - En is mogelijk een bedreiging.
We hebben veel erger aanschouwd.
De Egyptenaar en je mannen bewijzen zichzelf. - Zoals beloofd.
Zie dat de slavenlijken netjes worden opgeruimd. Trek geen aandacht.
Verontschuldiging. Ik kon niet wachten tot morgen.
Wens je geluid te geven aan mijn aanbod? Ik vrees dat het te laat komt.
Ik heb gezien hoe dicht je haar bij je hart houd.
Verlaat dit leven wetend dat ze veilig is. Onder mijn dak.
Mijn handen om haar te troosten in de dagen die komen.
Woorden hebben niet langer betekenis.
Ik kreeg er zoveel van dwazen die denken zelf beter te zijn.
Zulke dagen zijn aan hun einde.
Jouw mannen zijn nu van mij.
En samengevoegd met die van mij,
een vrije weg naar het einde van Spartacus.
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: Chillywitch & RenHöek Controle: RenHöek